رسم زمانه

مادر، ای لطیف ترین گل بوستان هستی، ای باغبان هستی من، گاهِ روییدنم باران مهربانی بودی که به آرامی سیرابم کند. گاهِ پروریدنم آغوشی گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بیماری ام، طبیبی بودی که دردم را می شناسد و درمانم می کند. گاهِ اندرزم، حکیمی آگاه که به نرمی زنهارم دهد. گاهِ تعلیمم، معلمی خستگی ناپذیر و سخت کوش که حرف به حرف دانایی را در گوشم زمزمه می کند. گاهِ تردیدم، رهنمایی راه آشنا که راه از بیراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتی خلقتی، تو لبریز از عظمتی؛ تو را سپاس می گویم و می ستایمت.

میدونی کی  قدر مادرتو میفهمی ؟اره زمانی که  بهش  نیاز داری بودن  مادر یعنی  زندگی بودن  مادر  یعنی دل  گرمی . امیدوارم همیشه سایه  مادرها  روی  سر  ما باشه 

اخه  میدونین هیچ  مادری  مادر  خود ادم  نمیشه  قدر  مادراتونو بدونین و احترامشونو  نگه  دارن

اونهای  که  تو  این  شب  عزیز مادری  ندارن و افسوس  مادرو  میخورن  غصه  نخورن اخه ما  غیر  از مادر  خودمون یک  مادر  دیگه  هم  داریم  که  مادر همه  شیعه هاست و  امشبم شب  ولادت  این  عزیزه امیدوارم  که حضرت  فاطمه زهرا(ع) در  روز قیامت مادری  مارو به  عهده بگیره و همه  ما به  سعادت  اخروی  برسیم.

یا  حق.